Hans brengt ‘t rond

2017-oktober, acryl op doek, 60 x 80 cm

Veel dingen die vroeger vanzelfsprekend waren, zijn in de loop van de tijd veranderd of zelfs verdwenen. Neem de post. De postbus op de hoek met de dagelijkse lichting en de postbode die op gezette tijden door de straat fietste, het was allemaal heel gewoon. De komst van internet veranderde veel; mailverkeer verdrong de brief en pakketpost neemt alleen maar toe. 

De vaste, vertrouwde postbode is er niet meer. Er verschijnen nieuwe gezichten in de buurt. Zoals dat van onze nieuwe, tijdelijke postbezorger. Zijn naam is Hans. Ik had Hans, zijn ronde fietsend door de wijk, al eerder opgemerkt. Zijn karakteristieke uiterlijk boeide me. Ongemerkt gaf ik hem een plekje in mijn denkbeeldig ‘archief van mensen die ik graag nog eens zou willen schilderen of tekenen’.

Een uitnodiging om mee te doen aan een expositie in het ziekenhuis met de titel ROND zette mij aan het denken. Of het voor mij mogelijk was om daaraan mee te kunnen doen was maar zeer de vraag. Want hoe doe je dat als je specialiteit ‘portretten’ is maar het thema ‘ROND’?

Ik zat er rond het middaguur over te mijmeren toen Hans het tuinpad opliep. Het plan om een en ander te combineren was geboren. Gelukkig werkte Hans mee en stemde hij in met mijn verzoek om zijn portret te schilderen. Met genoegen presenteer ik bovenstaand schilderij met de titel: Hans brengt ‘t ROND.

Vriendelijke groet,
Bert

One thought on “Hans brengt ‘t rond

  1. De grenzeloze nieuwsgierigheid van jonge kinderen kent zowel zijn fraaiste als zijn meest irritante vorm in de waarom-vraag. Vooral wanneer elk antwoord prompt een vervolg krijgt met een nieuw: waarom? Dat kan eindeloos, of liever nog tot vervelens toe doorgaan. Je ziet dat verschijnsel ook wel in monografieën over kunst. Waarom hanteert de schilder hier de kleur blauw en niet groen, waar het bladerdak toch algemeen als groen mag worden beschouwd? En dat dan 267 pagina’s lang, nog afgezien van de vele afbeeldingen. In blauw dan wel te verstaan. Of: waarom tekende de kunstenaar alleen de bloem en niet de gehele plant? Er zijn mensen op gepromoveerd met als voornaamste resultaat dat boekhandelaren in ramsjboeken er grof goud geld mee verdienen. Blijkbaar bestaat er toch een onuitwisbare behoefte naar zingeving, weten waarom iets is zoals het is. Waarom niet volstaan met alleen maar kijken, horen, voelen of proeven en daar dan vervolgens volop van genieten? Daar heb je ‘m dan, die onweerstaanbare waarom-vraag. Weg ermee. Kijken en alleen op je laten inwerken. De postbode van Van Gogh, de postbode van Nussbaum en nu de postbode van Megens. Waarom? Antwoord: daarom.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.