Zelfportret

2018, acryl op doek, 50 x 60 cm., n.t.k.

In 2017 werd de Nederlandse Portretprijs voor het eerst uitgereikt. Meer dan 800 kunstenaars namen hieraan deel.  Initiatiefnemer was de Stichting Nederlandse Portretprijs (DNP), die tot doel heeft deze kunstvorm onder de aandacht te brengen en te stimuleren. De jury selecteerde uiteindelijk vijftig werken die in Paleis Soestdijk tentoongesteld werden.

Voor de editie van 2018 werd het thema Zelfportret gekozenNa enige twijfel en met schroom heb ik dit portret ingezonden. Toen ik eraan begon, dacht ik dat het moeilijk zou zijn om mezelf portretteren. Tot mijn verrassing bleek dat niet het geval. Als schilderend merkte ik dat mijn eigen gezicht  in de loop van de jaren als een soort print in mijn systeem is opgeslagen. Bij iedere streek wist ik onmiddellijk  of het resultaat overeen kwam met dat innerlijke  beeld.

Eind mei sloot de inzendtermijn. In totaal werden er 502 zelfportretten  ter beoordeling van de jury aangeboden en hieruit  zijn 112 werken geselecteerd. Tijdens het Weekend van het Portret, van 31 augustus tot en met 2 september, worden ze tentoongesteld  in Loods 6, KNSM-Laan 143 te Amsterdam. 

Hoewel mijn zelfportret niet genomineerd werd, heb ik er met veel plezier aan gewerkt. Om een indruk te geven van de gekozen werken verwijs ik graag naar de volgende website: https://www.portretprijs.nl/gallery/2/

Vriendelijke groeten,
Bert Megens

One thought on “Zelfportret

  1. Ik staar naar 112 zelfportretten. Het zijn de geselecteerde werken voor de manifestatie
    Portrettengalerij: Weekend van het Portret 2018 die worden geëxposeerd in Loods 6 te Amsterdam in het weekend van 31 augustus tot en met 2 september 2018. In totaal waren er 502 werken aangemeld voor dit weekend, waarvan het thema is: Het Zelfportret. Je staat er verbaasd over hoe verschillend kunstenaars naar zichzelf kijken, of misschien wel: hoe zij zichzelf (wensen te) zien. En toch ontdek ik één element dat ik bij alle afbeeldingen terugzie: de kunstenaar positioneert zichzelf letterlijk in het midden. Het zelfportret staat gecentreerd op het doek of op de foto die van het portret genomen is. Is dit niet het geval dan heeft de kunstenaar zichzelf binnen een compositorisch geheel geplaatst door een tweede figuur af te beelden, een achtergrond mee te schilderen of anderszins de ruimte in te vullen. Die aanvullende informatie biedt de kijker de mogelijkheid zich via interpretatie een (verder) beeld van en over de kunstenaar te vormen.
    En wat doet Bert Megens? Hij positioneert zich niet centraal en houdt de resterende ruimte neutraal. Hij wandelt, zo te zien, naar links zijn eigen schilderij uit. Alsof hij zou willen zeggen: “Beste mensen, dit ben ik nu wel, althans zo zie ik mijzelf, maar het doet er allemaal niet zoveel toe. Dit was het dan en graag tot een volgende keer”.
    Tsja, met dit soort bescheidenheid, daar win je dan blijkbaar geen plek op een tentoonstelling mee. Zouden de leden van de beoordelingscommissie dat niet gezien hebben? Zou kunnen, al is het natuurlijk goed mogelijk dat zij zichzelf ook centraal gepositioneerd zouden hebben. Statistisch gezien is dat het meest waarschijnlijk. En dan zie je niet graag iemand een zelfportret inleveren waarbij hij vervolgens van zijn eigen schilderij afwandelt. Het is dus maar hoe je het bekijkt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.