Norah

2019, acryl op paneel, 40 x 50 cm., n.t.k.

foto: Gijs Heuff.

Als je vroeger 4 jaar was geworden, ging je na de grote vakantie naar de ‘bewaarschool’. Tegenwoordig ga je vanaf je vierde verjaardag naar groep 1 van de basisschool. Voor onze kleindochter Norah is het binnenkort zover. Eerst zijn er nog een paar meedraaidagen om alvast een kijkje te nemen en wat te wennen. Zo zal de overgang van haar vertrouwde kinderopvang naar de ‘grote school’ iets gemakkelijker zijn.

In het begin zal Norah ongetwijfeld kijken zoals op het portretje dat ik van haar geschilderd heb. Van onder haar wenkbrauwen, met haar grote zwarte kijkers, slaat ze haar omgeving stilletjes gade Zo kan ze rustig beoordelen waar ze terechtgekomen is en wat er allemaal om haar heen gebeurt. Ik verwacht dat dit niet lang zal duren. Wanneer zij eenmaal de kinderen heeft leren kennen, zal ze snel met hen opgaan in het spel, onbevangen en uitbundig. Blij en met een grote glimlach op haar gezicht, zoals wij haar kennen. Jammer dat we niet ongezien in een hoekje kunnen meekijken. Ik neem althans aan dat de basisschool geen oma- en opadagen organiseert, zoals zo leuk was op de peuteropvang. We zullen moeten wachten tot het afzwemmen over een tijdje.

Vriendelijke groet,
Bert.

One thought on “Norah

  1. Gedachtenlezen

    Zie ik wat ik bedenk of bedenk ik wat ik zie? Dat is toch wel de cruciale vraag bij een poging iets zinnigs te zeggen over de hier getoonde kinderblik. De omstandigheden waaronder dit schilderij is gemaakt zijn niet bekend. Oppassen geblazen dus, want voor je het weet spelen vooroordelen een doorslaggevende rol. Soms is lichaamstaal te duiden, maar evenzovele keren kun je er grandioos de mist mee ingaan. Communicatie-experts maken er graag gebruik van en de bibliotheek op dit gebied is inmiddels schier oneindig. Moet je om blij te zijn lachen? Dacht het niet. Moet je om verdriet te hebben huilen? Dat ligt er maar aan. En zo gaat het nog een tijdje door.
    Even terug naar dit portret. Valt dat te duiden? Natuurlijk, maar voor hetzelfde geld ook niet. Ik zie iets en ik wil iets bedenken (of omgekeerd dus). Het valt op dat Norah haar arm naar voren gestoken houdt. Alleen haar hoofd draait ze naar links en ze kijkt tegelijkertijd schuin omhoog. Dat zou erop kunnen wijzen dat ze met iets bezig is en die bezigheid niet meteen los wil laten. Iets of iemand leidt haar af. En het is maar de vraag of haar dat op dat moment wel zint. Een gokje? Vooruit, voor één keer. Ze kijkt op en zegt in zichzelf: Verrek, daar heb je opa weer.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.