Hind

“Alles van waarde is weerloos” –  Lucebert (1954)

Ieder jaar sluit ik af met een bericht aan mijn volgers en deze keer wist ik meteen welk beeld ik daarbij zou kiezen.

2025 was donker gekleurd. Grote woorden hoorden we, destructieve daden zagen we en het zwijgen daarover was onverdraaglijk. Soms had ik de aanvechting om stilletjes achter mijn ezel te kruipen; de ramen en deuren dicht om de wereld buiten te sluiten.

De korte film Close your eyes Hind die afgelopen november op t.v. te zien was, raakte me enorm. In nauwelijks 30 minuten tekent regisseur Amir Zaza een dag uit het leven van het meisje Hind. Haar moeder kamt en vlecht haar haren, zet een bloemenkrans op haar hoofd en kleedt haar feestelijk aan. Een grapje, een lach als afscheid en dan stapt Hind in de auto bij haar oom en tante.
Dit blijkt haar laatste onbekommerde moment te zijn. Hartverscheurend is het als zij letterlijk vastloopt in de bizarre grotemensenwereld.

Na het zien van de film wist ik dat ik dit jaar wilde afsluiten met een portretje van Hind, in wie, net als in zoveel andere weerloze kinderen, dromen en verwachtingen verloren zijn gegaan.

Vrede begint net zo klein als een kring in het water die groter en groter wordt. Laten we allemaal dat steentje in het water gooien.

Ik wens jou en je dierbaren, ook namens Marja, fijne feestdagen en een gezond en goed 2026 toe.
Tekst