Reinbert de Leeuw

Reinbert de Leeuw

Foto: Gijs Heuff

2020, tekening met houtskool en krijt, 50 x 50 cm.

Thuisblijven is het devies. Wat ons rest is onze toevlucht nemen tot hobby’s en liefhebberijen. Een goed boek lezen, een portret tekenen of naar mooie muziek luisteren. Of een combinatie daarvan, zoals ik deed tijdens het maken van dit portret.

In februari overleed Reinbert de Leeuw, componist en gedreven vertolker van de minimalistische composities van Satie. Voor mij aanleiding om opnieuw de Xsaga-documentaire te bekijken, in 2018 in opdracht van het Prins Bernhard Cultuurfonds gemaakt bij de toekenning van de cultuurprijs. Een prachtig document in zwart-wit waarin Reinbert de Leeuw afwisselend over muziek praat en piano speelt in de hal van het Centraal Station in Amsterdam. Het beeld dat ik gebruikt heb voor dit portret komt ook uit deze documentaire.

Al tijdens mijn studietijd maakte ik, dankzij Reinbert de Leeuw, kennis met de muziek van Satie. Toevallig door A.L. Snijders in zijn wekelijks zeer korte verhaal van 8 maart jl., aanbevolen als dè perfecte insteekmuziek om klassieke muziek te leren kennen.

Hoe dan ook, ik hoop dat jullie allemaal de dagen goed doorkomen. Alle goeds daarbij en blijf gezond.

Vriendelijke groet,

Bert 

https://mailchi.mp/afdh/upsud-proefversie-1278563?e=0de5251b38

Een gedachte over “Reinbert de Leeuw

  1. De vonk

    Vonken springen niet vanzelf over. Kijk naar bliksem. Die baant zich een weg vanuit de aarde naar de onweerswolken langs een voorbereide baan. Een weg die is ontstaan door het verschil in spanningsveld tussen het begin- en het eindpunt van de ontlading. Een concentratie van energie die in fasen zijn opbouw vindt. Zodra die spanning een zekere intensiteit heeft bereikt, zal de bliksem zich bloot geven langs al zijn onvoorziene wegen en in al zijn grilligheden. Zo vergaat het ook het aansteken van een gasfornuis, het opkomen van een geniale gedachte, het vinden van een oplossing voor zowel een eenvoudig als een complex probleem. Het uitroepen van ‘eureka’ door Archimedes is daar een fraai voorbeeld van. Maar steeds gaat aan dat moment een fase van concentratie vooraf, van focussen en tegelijk naar elkaar toebrengen van een begin en een eind. De druk wordt opgevoerd, de zaak raakt uit balans ten opzichte van de vaste (natuur)wetten en zal uiteindelijk via de vonk tot ontbranding komen en leiden tot een nieuw evenwicht, een nieuwe balans. De ultieme focus, het moment dat de spanning tot het hoogtepunt is opgevoerd, die fractie net voor het ogenblik dat de vonk zal overspringen: iedere kunstenaar erkent en herkent het. Zoals Reinbert de Leeuw op deze tekening: het gaat hier om De Leeuw zelf, het is zijn ultieme focus. Wat in dit specifieke geval, volgens mij overigens, hetzelfde is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.